Seraphim Agiannanitis

Ένα θαυμαστό γεγονός συνέβη τήν ώρα τής κηδείας του...

Οπως έγινε γνωστό από την Αδελφότητα των Αναναίων, η κηδεία του έγινε στις 11 στο Κυριακό της Σκήτης και όλοι μας γίναμε μάρτυρες ενός θαυμαστού γεγονότος το οποίο και προδίδει την παρρησία του π.Σεραφείμ στον ουρανό.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας ο κεντρικός πολυέλαιος του Κυριακού κουνιόταν κυκλικώς με αμείωτο και σταθερό ρυθμό. Ουρανός και γή, αναστάσιμα πανηγύριζαν...






Ο Γέροντας Σεραφείμ Αγιαννανίτης της Καλύβης του Αγίου Σεραφείμ της Ιεράς Σκήτης Αγίας Θεοπρομήτωρος Άννης, μας είχε δώσει αρκετές πνευματικές συμβουλές πρίν κοιμηθεί το Σάββατο στις 22/4/2017 .

– Τι θυμάσθε, Γέροντα Σεραφείμ, από τη ζωή των Γεροντάδων σας στην παρούσα Καλύβη των Αγίων Πάντων;

– Εκείνοι ήσαν ασκητικοί και αγωνιστές μοναχοί. Ήσαν αυστηροί. Επέμεναν περισσότερο στους σωματικούς κόπους και στην υπακοή.

Μουλάρια αγοράσαμε το 1967 και μέχρι τότε, δηλαδή επί 20 περίπου χρόνια, μεταφέραμε τα πάντα στις πλάτες μας από την παραλία ως επάνω ( περίπου 2.000 σκαλοπάτια σήμερα !!! ).

Ο πρώτος Γέροντας, ο π. Σεραφείμ, πέθανε δυο χρόνια μετά την άφιξή μου, δηλαδή το 1943, από κάποια αρρώστια σε ηλικία 79 ετών. Ο παπα-Χρυσόστομος εκοιμήθη το 1963 σε ηλικία 78 ετών, και το 1974 πέθανε ο τρίτος Γέροντας ο π. Γρηγόριος σε ηλικία 84 ετών.

– Πέστε μας κάτι, Γέροντα, από τη μοναχική σας εμπειρία τόσα χρόνια που είσθε εδώ στο Περιβόλι της Παναγίας μας.

– Το φρόνημά μου και η ευχή μου είναι ό,τι παραλάβαμε από τους Γεροντάδες μας να τα κρατήσουμε. Δηλαδή, να μη τα αλλοιώσουμε...

+++++++++++++++

 

grigorios dox

 

Εδώ, ο Καθηγούμενος της I.M. Δοχειαρίου στο Άγιον Όρος Αρχ. Γρηγόριος, απλός όπως πάντα με αμφίεση εργάτη στά κτήματα τής Μονής, καί στη νέα του παρακάτω παρέμβαση καυτηριάζει τα κακώς κείμενα στο χώρο της Εκκλησίας αλλά και της Πολιτείας… 






«….Οἱ παλαιοὶ άνθρωποι, παρατηρώντας τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν ἀπὸ χρόνο σὲ χρόνο, γίνονταν οἱ πιὸ καλοὶ καὶ οἱ πιὸ σωστοὶ μετεωρολόγοι. Ἂς εἶχε ὁ τόπος τους ἡλιοφάνεια καὶ καλοκαιρία. Παρακολουθώντας γύρω-γύρω τὰ ἄκρα τῆς γῆς, ποὺ τὰ ὠνόμαζαν κόρφους, ἔλεγαν «ὅπου εἶναι ἔρχεται βροχή, ἔρχεται κακοκαιρία καὶ στὸν δικό μας τόπο· μαζέψτε τὰ γενήματά σας, ποὺ κινδυνεύουν ἀπὸ τὴν κακοκαιρία».

Ἡ μάννα ἔλεγε «δὲν θὰ ἁπλώσουμε ἀπόψε μπουγάδα, γιατὶ ἔρχεται βροχή». Καὶ ὁ βοσκὸς μάζευε τὰ ζῶα του στὸν στάβλο.

– Πατέρα, καλὸς εἶναι ὁ καιρός.

– Παιδί μου, δὲν ἀκοῦς τὸ ποδοβολητὸ τῆς βροχῆς;

Ἴσως ἐκεῖ στὸ μοναστήρι ποὺ σύχναζε να ἄκουσε καί τὸν Ἠλία ( τόν προφήτη )  νὰ λέγη «Δὲν ἀκοῦτε τὰ πόδια τῆς βροχῆς;».

Ὁ γερο-ψαρᾶς ἔλεγε στὰ παιδιά του:

– Τραβᾶτε τὴν βάρκα ἔξω· ἔρχεται κακοκαιρία.

Ὅλοι τὰ ἤξεραν τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν. Ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ τὰ ζῶα. Προτοῦ χαράξη, ὁ μύρμηγκας ἀγωνιζόταν νὰ συνάξη καὶ νὰ προστατεύση τὰ γενήματά του. Αὐτὸ τὸ μικρὸ ζωάκι ἔχει φοβερὲς αἰσθήσεις καὶ ἀμύνεται γιὰ τὰ ἐπερχόμενα δεινά.

Ὁ σημερινὸς όμως πεπαιδευμένος ἄνθρωπος δὲν τὰ βλέπει; Τί ἔρχεται λοιπόν καὶ ρωτᾶ τὸν καλόγερο στὸ Ἅγιον Ὄρος:

– Πῶς πᾶν τὰ πράγματα; Πῶς βλέπεις τὴν κατάσταση; Τί ἀκοῦτε ἐσεῖς ποὺ ζῆτε σ᾽ αὐτὸν τὸν ἅγιο τόπο;

– Ὅ,τι ἀκοῦτε καὶ ὅ,τι βλέπετε κι΄εσείς ἔξω...

+++++++++++++



amvrosios polakis


Οφειλόμενη απάντηση πήρε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης από τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ΄ Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο, για την πρόσφατη δήλωσή του ότι «Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και έχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας».







Αναλυτικά οι δηλώσεις του:

«…Γιατί εκτίθεσθε; Γιατί δεν σκέπτεσθε, πριν γράψετε κάτι; Και μάλιστα, όταν με τα όσα γράφετε επιτίθεσθε σε ένα τρίτο πρόσωπο;

Είσθε γιατρός! Και βεβαίως πολύ…. μάγκας! Ως γιατρός έχετε το αναφαίρετο δικαίωμα να αποφαίνεσθε «ex cathedra» για θέματα, που αναφέρονται στην υγεία, στις επιδημίες, στα φάρμακα, στα μεταδοτικά νοσήματα κ. ού.κ.

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, φερόμενος σαν μάγκας, να αποφαίνεσθε επί ζητημάτων, τα οποία έχουν σχέση με την Ορθόδοξη Πίστη, με την Θεολογία, με την ζωή της Εκκλησίας κλπ. καί μάλιστα όταν δεν ανήκετε στα ζωντανα μέλη της Εκκλησίας! Τα ζητήματα αυτά ανήκουν στην αρμοδιότητα των Θεολόγων καί των εκκλη- σιαστικών Προσώπων!

Αλλά και σαν μάγκας δεν μπορείτε να ισοπεδώνετε τα πάντα! Η διατύπωση «Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και έχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας», καθ’ όσον εμείς οι Ιεράρχες αγωνιζόμεθα για να καλύπτουμε τα κενά, τα οποία δημιουργει η εγκληματική διακυβέρνηση της Χώρας μερικών εξ Υμών!

Παρέχουμε δηλ. γεύματα ή και τρόφιμα σε πεινασμένους, στέγη σε αστέγους, ένδυμα σε γυμνούς, φάρμακο σε απόρους, εργασία σε ανέργους, παρηγοριά στους απελπισμένους, τους οποίους δημιουργεί καθημερινώς η Υμετέρα άστοργος συμπεριφορά! Ρίψτε μια ματιά στα Κρατικά Νοσοκομεία, των οποίων Υμείς έχετε την ευθύνη! Δεν έχουν ούτε γάζες για τους ‘Ελληνες νοσηλευο- μένους! Ενώ τήν ίδια ώρα οι Μετανάστες έχουν απόλυτη προτεραιότητα στις νοσηλευτικές παροχές!

Οι ‘Ελληνες Πολίτες πεινούν και υποφέρουν! Οι Μετανάστες είναι ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ Σας.

Η οικογένεια του μικρού Αμίρ, τον οποίον ο Πρωθυπουργός εκάλεσε στο Πρωθυπουργικό Γραφείο του για να του προσφέρει την Ελληνική Σημαία, όπως έγραψαν τα ΜΜΕ, λαμβάνει κάθε μήνα αθροιστικώς το ποσόν των ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ (2.100) € υπό μορφήν επιδόματος στούς μετανάστες (800 € σε κάθε άτομο), το οποίον προσφέρουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, είναι δε και ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ!

Επί τέλους, ας το παραδεχθήτε! Έχετε καταστρέψει την Ελλάδα!

++++++++++++++++


gerMAKRINA

Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου:
Η αείμνηστη Γερόντισσα αλλά καί αρχόντισσα τής Πορταριάς στό Πήλιο...






"...Σήμερα ήρθε ένας κύριος πού μόλις μπήκε μέσα στο Μοναστήρι, είπα: «Αύτός ό άνθρωπος κάτι καλό έχει μέσα στήν ψυχή του». Δέν ξέρω, μιά άλλοίωσι ήρθε μέσα στήν ψυχή μου. Είχε ένα προσωπάκι πού έλαμπε.

Πριν έρθη στο αρχονταρίκι, μιλούσα μέ λαϊκούς γιά τήν προσευχή, τί δύναμι έχει ή προσευχή καί τί σοβαρό είναι όταν ό άνθρωπος προσέχη στο θέμα τής ψυχής.

Όχι προσευχή άντε νά τελειώσουμε μόνο τα κομποσχοίνια μας -και αυτό βέβαια τό δέχεται- άλλα να νοιώσουμε τον Δεσπότη μας Χριστό, νά Τον νοιώσουμε στην καρδιά μας, αύτή είναι πραγματική προσευχή.

Καθώς λοιπόν συζητούσαμε τί είναι ή προσευχή, ό άνθρωπος αύτός άκούγοντας προσευχή, μέσα του αλλοιώθηκε. Τό πρόσωπό του έλαμψε περισσότερο- είδα σάν μία ακτίνα στο πρόσωπό του, καί μου είπε: «Γερόντισσα, μπορώ νά σάς μιλήσω;». «Ευχαρίστως, νά μου μιλήσετε», είπα.

«Έγώ, είπε, ήμουν δέκα χρόνων παιδάκι- ή μητέρα μου ήταν εύσεβεστάτη, πολύ άγια γυναίκα, τέτοια άκρίβεια πού είχε στή ζωή της, σάν νά ήταν μία κατά κόσμον μοναχή.

Καί αν δεν ζούσε στο Μοναστήρι, πολιτευόταν σάν νά ήταν μοναχή- τόσο ευλάβεια είχε. Καί μου λέει μιά μέρα: “Παιδάκι μου, νά πάμε στον Εσπερινό, νά πάμε στήν εκκλησία νά άνάψουμε ένα κεράκι;”. “Νά πάμε, μαννούλα”. Αφού φθάσαμε, μόλις μπήκαμε στήν έκκλησία, σάν νά μέ τράβηξε μία δύναμι στο παγκάρι.

Καί βλέπω μία πανύψηλη μοναχή μέ κάλυμμα πού είχε ένα κόκκινο σταυρό. Έγώ Τήν κοίταζα, αύτή μέ κοίταζε- ή μητέρα πήγε νά προσκυνήση τις εικόνες. Κάτι άνεξήγητο μέ τραβούσε νά Τήν κοιτάζω όλο καί περισσότερο. Αμα τό σκεφτώ σαλεύεται ό νους μου. Τέτοια ομορφιά, τέτοια ώραία μορφή, τέτοιο κάλλος, άστραφτε τό πρόσωπό Της- κι έγώ Τήν κοίταζα καί Αύτή μέ κοίταζε καί μου χαμογελούσε καί έγώ Τήν κοίταζα, Τήν κοίταζα καί δεν Τήν χόρταινα. Ελαμπε τό πρόσωπό Της! Κι αύτή ή άκτινοβολία πού έλαμπι στο πρόσωπό Της ήρθε στήν καρδιά μου. “Μαμά, μαμά, μαμά!”, φώναξα εκείνη τήν ώρα. “Τί είναι παιδάκι μου, τί έπαθες;”.

“Μία γυναίκα πού μοιάζει μέ τήν Παναγία κάθεται εδώ στο παγκάρι”...

++++++++++++++++



pCharalampos igoumenos Dionysiatis4


παπα Χαράλαμπος Διονυσιάτης, προηγούμενος τής Μονής Διονυσίου Αγίου Όρους.

Ένας ακόμη μαθητής τού μεγάλου ασκητού Ιωσήφ του Σπηλαιώτου...


 




Την εποχή εκείνη, όταν ήμασταν κοντά εις τον Γέροντα Ιωσήφ, κάναμε τότε πολλές ώρες προσευχή, και τα πρώτα χρόνια κατόπιν, μετά την κοίμηση του Γέροντος, και πολύ χάριν μας έδιδε ο Κύριος, δι' ευχών του Γέροντος.

Έκανα 6 ώς 8, ή και 10 ώρες προσευχή, ενίοτε όρθιος !

Μερικές φορές μου έρχονταν πολύ κούραση, και αισθανόμουνα άσχημα. Άλλοτε έρχονταν αμέλεια κ.λ.π. Τότε έλεγα εις τον εαυτόν μου: «Άρρωστος δεν είσαι, έφαγες και ήπιες νερό. Λοιπόν εδώ θα αγωνιστείς. Θα πεθάνεις εδώ προσευχόμενος.

Δεν υποχωρούσα. Και μετ' λίγη ώραν, έρχονταν τέτοια ειρήνη και μακαριότης, που επί 4 ώρες, νόμιζα ότι δεν πατούσα στην γη, νόμιζα ότι εκείνες οί 4-5 ώρες ήσαν μόνο 10 λεπτά. Την εποχή εκείνη, είχα πολλές "ουράνιες καταστάσεις" ο Θεός μου είχε δώσει πολύ χάριν».

Ειρήνη με ειρήνη έχει διαφορά. Υπάρχει τεράστια διαφορά, από την ειρήνη που δίδει ό Θεός. Έτσι κάποτε προσευχόμενος, πλησίον του παραθύρου του κελιού μου, αισθάνθηκα ένα πράγμα, που δεν μπορεί να το έκφραση κανείς.

Εκεί που προσευχόμουν, ακούω ξαφνικά μία βοή...

+++++++++++++++++

 

Skylos eklisia


Μόλις επέστρεψαν, έξω από το Ναό, εκεί πάνω στις σκάλες του, απέναντι στο φως, υπήρχε ένα σκυλί τυφλό, το οποίο καθόταν σαν να λιαζότανε στο φως.

Είπε τότε στον ηγούμενο ο άγγελος:

-- Αυτή είναι η ψυχή του Χασάν...




Όταν κάποτε επισκέφθηκα τις σπηλιές του Αγίου Όρους, κάποια φορά συνάντησα έναν ασκητή με τον οποίο κάθησα να συζητήσω και να ρωτήσω κάποια πράγματα…

Τον ερώτησα λοιπόν, ανάμεσα σε άλλα, αν σώζονται αυτοί που δεν είναι βαπτισμένοι…

Κι εκείνος μου είπε:
«Θα σου πω, παιδί μου, τι συνέβη κάποτε, στην Μ. Ασία.

Ζούσε, κάποτε, εκεί ένας Τούρκος ο οποίος αγαπούσε πολύ τους Χριστιανούς.

Βοηθούσε πάρα πολύ την εκκλησία.

Βοήθησε μάλιστα να γίνει κι ένα μοναστήρι.

Όπου υπήρ­χε φτωχός, αυτός έτρεχε και βοηθούσε.

Αλλά, ενώ ήταν ο καλύτερος άνθρωπος κι απ’ τους Χριστιανούς καλύτερος- δεν είχε βαπτιστεί· δεν είχε αποφασίσει να βαπτιστεί!

Το άφηνε για αργότερα…

Κάποια φορά, όμως, πέθανε...

++++++++++++++

 

pSTERGIOS


πατέρας Σέργιος από την Ρόδο: « Ήλθε η εποχή πού θα πληρώσουμε τις αμαρτίες μας…»






O πατέρας Σέργιος (ή Στέργος) Μανώλακας, 96 ετών σήμερα, είναι μια σπάνια περίπτωση ιερέα. 
Χαίρει μεγάλου σεβασμού της τοπικής κοινωνίας, διότι με την πορεία του έδωσε υπόσταση στην έννοια της ιεροσύνης, έχοντας παράλληλα επιτελέσει σημαντικό έργο. Υπηρέτησε με αγάπη και σεβασμό το ποίμνιό του και το υπηρετεί μέχρι σήμερα, αφού η πόρτα του σπιτιού του είναι πάντα ανοιχτή για όσους επιζητούν την συμβουλή του.

Ήρεμος, πράος, με την σοφία των χρόνων του και την σεμνότητα που κουβαλά από παιδί, μας άνοιξε το σπίτι του στις Καλυθιές τής Ρόδου και μας μίλησε για την ζωή του αλλά και για την νέα πραγματικότητα.

Ο πατέρας Σέργιος, αποτελώντας μέρος της νεότερης ιστορίας της Ρόδου, μιλά με νοσταλγία για τα χρόνια που οι άνθρωποι ήταν φτωχοί αλλά είχαν πλούσια συναισθήματα και θλίβεται, όπως λέει, γιατί σήμερα οι άνθρωποι είναι πιο φτωχοί από τότε, αφού πτώχευσαν ψυχικά και συναισθηματικά.

Λέει με παράπονο ότι οι νέοι δεν είναι πια κοντά στην εκκλησία και πιστεύει ότι μας περιμένουν ακόμα πιο δύσκολοι καιροί, γιατί ήρθε η ώρα να πληρώσουμε τις αμαρτίες μας…

---Πόσων χρονών είστε;

---Γεννήθηκα στις 15 Φεβρουαρίου του 1921.

---Πότε γίνατε παππάς;

----Το 1963. Μεγάλη Τετάρτη, 10 Απριλίου χειροτονήθηκα διάκονος στον Αγιο Νικόλαο και στις 15 Αυγούστου χειροτονήθηκα ιερέας.

---Ζήσατε σε δύσκολες εποχές… Ποιες διαφορές βλέπετε στο τότε και στο σήμερα;

----Λυπούμαι και θλίβομαι με αυτά που βλέπω και παρακολουθώ, και ως άνθρωπος και ως ιερωμένος...

+++++++++++++



pGAVRIHL BUNG

Ο π.Gabriel Bunge






Συνέντευξη στο περιοδικό Neskoutsny Sad και στην δημοσιογράφο Anna Paitcheva παραχώρησε ο ιερομόναχος Gabriel Bunge.

Ο π.Γαβριήλ γεννήθηκε το 1940 στην Κολωνία.Το 1963 έγινε βενεδικτίνος μοναχός και το 1973 ιερέας.Είναι διδάκτωρ στη φιλοσοφία και στη θεολογία.Επίσης είναι πατρολόγος εξειδικευμένος στον αββά Ευάγριο τον Ποντικό.

Από το 1980 ζει σαν ερημίτης στην Ελβετία,στην Σκήτη του Τιμίου Σταυρού. Το 2010 έγινε Ορθόδοξος.

Neskoutsny Sad ( N.S ) ---- π.Γαβριήλ, γίνατε Ορθόδοξος σε μια προχωρημένη ηλικία. Πολλές φορές τέτοιες αποφάσεις τις παίρνουμε σε προχωρημένη ηλικία. Η μεταστροφή σας στην Ορθοδοξία έλαβε μέρος στη Μόσχα τον Αύγουστο του 2010 και θορύβησε πολύ τους Καθολικούς. Είπατε ότι η απόφασή σας ωρίμασε κατά τη διάρκεια της ζωής σας. Είσαστε θεολόγος, γνωστός Πατρολόγος, ερημίτης. Διηγηθείτε μας πως εξελίχθηκαν τα πράγματα

---π.Γαβριήλ: Από μικρός ακόμη έζησα το δράμα της διαίρεσης των Χριστιανών: Ο πατέρας μου ήταν Προτεστάντης και η μητέρα μου Καθολική. Βαπτίστηκα Καθολικός. Στα 21 μου χρόνια αποφάσισα να γίνω μοναχός αλλά ο πατέρας μου αντέδρασε. Σπούδασα φιλοσοφία και έπειτα για 2 μήνες πήγα στην Ελλάδα με κάποιους φίλους. Ήταν η στιγμή όπου ανακάλυψα την Ορθόδοξη Εκκλησία. Στην Αθήνα αρχίσαμε διάφορες συζητήσεις με Έλληνες φοιτητές της θεολογικής σχολής οι οποίοι μας φιλοξενούσαν.

Μια φορά είπα σε έναν απ’αυτούς -ο οποίος αργότερα έγινε διάσημος θεολόγος: «Όλα είναι όμορφα σε εσάς εκτός από ένα πράγμα. Το ότι είστε χωρισμένοι από εμάς. Αυτός απάντησε:

---«Κάνεις λάθος. Εσείς οί Καθολικοί είστε χωρισμένοι από εμάς ! ».

Αυτή η απάντηση ήταν ένα σοκ για εμένα. Ήμουν μέλος της Καθολικής εκκλησίας όπως εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι. Γνώριζα τους Προτεστάντες. Τώρα γνώριζα κάτι καινούργιο.

Ήξερα ότι την Ελληνική Εκκλησία την ίδρυσε ο Απόστολος Παύλος συνεπώς δεν έστεκε η κατηγορία ότι απομακρύνθηκαν αυτοί οί παλαιοί Χριστιανοί από την εκκλησία της Ρώμης. Αυτή η συζήτηση μου προκάλεσε ένα σωρό σκέψεις...

Τελικά όμως έγινα μοναχός. Αρχικά σε μια μονή βενεδικτίνων στην Γερμανία. Σύντομα οι αδελφοί παρατήρησαν την αφοσίωσή μου στην Ανατολική Παράδοση.

Μετά με έστειλαν στο Chevetogne στο Βέλγιο σ΄ένα μοναστήρι βενεδικτίνων Ανατολικού ρυθμού ( Ουνιτών ).

Προσπαθούσα να εμβαθύνω τις σκέψεις μου, διάβαζα, μελετούσα την ιστορία του χωρισμού των εκκλησιών. Μόνο μια επιστροφή στις ρίζες θα μπορέσει να φέρει μια προσέγγιση. Πράγματι η εκκλησία ήταν ενωμένη για περισσότερο από μια χιλιετία. Πιστεύω να βρεθεί ένας κοινός παρονομαστής, όπως και πολλοί άλλοι το πιστεύουν. Ο λόγος για τον οποίον αποφάσισα να γίνω Ορθόδοξος θα ακουστεί δυσάρεστα στα αυτιά των Καθολικών. Έφτασα δυστυχώς στο συμπέρασμα ότι η συμφιλίωση είναι αδύνατη στο επίπεδο των δομών και των ιεραρχιών. Αυτό δεν θα συμβεί, επειδή η Δύση και η Ανατολή απομακρύνονται η μια από την άλλη κατά τη διάρκεια των αιώνων. Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν επειδή είναι δύσκολο να βρεις τον φταίχτη...

+++++++++++++++



2 mponatakis
 

Το δε αστείο της υπόθεσης είναι ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί πού διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους διερωτώμενοι «μά τι κακό υπάρχει σ΄αυτά τά τόσο ωραία τραγούδια…».

Και όμως σε κάτι τέτοιους ανθρώπους ανατέθηκε το υψηλό έργο συγγραφής καί εκπαίδευσης της «νέας» Θεολογικής Παιδείας ακόμη και σε μικρά παιδιά του Δημοτικού, ώστε να τα χαλάσουν και να τα κάνουν κι΄ αυτά ξυλοσχίστες από την κούνια τους... 

 




 

«….Είναι γεγονός πώς η μουσική, υπήρξε διαχρονικά ένα μέσο έκφρασης για τον άνθρωπο αλλά και προώθησης αντιλήψεων, συναισθημάτων, καθώς επίσης τής πνευματικότητας, ή θρησκευτικότητάς του.

Μεγάλη φυσικά είναι και η επίδρασή της στις εύπλαστες ψυχές των ανηλίκων.

Ουσιώδης παράμετρος στο παιδαγωγικώς, συνταγματικώς και επιστημονικώς αμφισβητούμενο μάθημα των «νέων Θρησκευτικών» είναι μεταξύ άλλων και η χρήση διαφόρων κοσμικών τραγουδιών.
Παρατίθενται ενδεικτικά μονάχα κάποια παραδείγματα (για πολλά εκ των οποίων, αδυνατεί κανείς να πιστέψει ότι προορίζονται για Μάθημα Θρησκευτικών), από το πώς στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), κατανοούν την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των ανηλίκων μαθητών:

Το τραγούδι « ο Μπαγάσας» του Άσημου ( πού υπονοεί τον Θεό ), αφαιρέθηκε τελικά από την λίστα, ήταν όμως ενδεικτικό του πνεύματος που διέπει πολλές απ’ τις προτεινόμενες δραστηριότητες.

Θαυμάστε στίχους τραγουδιού: «Ρε μπαγάσα (αναφέρεται στο Θεό), περνάς καλά εκεί πάνω ...σαν σε χαζεύω δεν χαμπαριάζεις »!

Κοιτάξτε παρακάτω λίστα και κάποιων άλλων «θρησκευτικών τραγουδιών» :

+++++++++++++